"'Lets consider your age to begin with -how old are you?'
'I'm seven and a half exactly.'
'You needn't say "exactually",' the Queen remarked: 'I can believe it without that. Now I'll give you something to believe. I'm just one hundred and one, five months and a day'.
'I can't believe that!' said Alice.
'Can't you?' the Queen said in a pitying tone. 'Try again: draw a long breath, and shut your eyes.'
Alice laughed. 'There's no use trying,' she said: 'one can't believe impossible things.'
'I daresay you haven't had much practice,' said the Queen.
'When I was your age, I always did it for half-an-hour a day.
Why, sometimes I've believed as many as six impossible things before breakfast.
There goes the shawl again!'
The brooch had come undone as she spoke, and a sudden gust of wind blew the Queen's shawl across a little brook. The Queen spread out her arms again, and went flying after it."
Πριν δύο χρόνια τριάντα παιδιά βούτηξαν στον ωκεανό.
Παιδιά, χωρίς μαγικές ικανότητες.
Δεν τα έριξε κανείς, δεν έπεσαν από λάθος.
Κυνηγώντας ένα όνειρο, πίστεψαν πως θα το πιάσουν και πήδηξαν.
Δε βούλιαξαν.
Τα κόκκινα και τ'άσπρα ρούχα τους φουσκώσαν σα μπαλόνια και απογειώθηκαν.
Πέταξαν.
Πέταξαν γιατί ένα αεράκι που μύριζε αγάπη και μουσική τα κουβάλησε στην αγκαλιά του
ΑπάντησηΔιαγραφήΠέταξαν με τα φτερά της πίστης κάποιας άλλης που ποτέ δεν ζήτησε αντάλλαγμα
Πέταξαν πάνω από τον ωκεανό με τις αμφιβολίες
Πέταξαν μακριά από τη Γη με την πεζή της πραγματικότητα
Πέταξαν μακριά, εκεί που τα όνειρα είναι πουλιά που κελαηδούν "μπορείς, μπορείς"
Πέταξαν ψηλά και τώρα βρίσκονται ανάμεσα στ'αστέρια
Ευχαριστούμε...
Και ήταν τόσο όμορφο το ταξίδι μας...
ΑπάντησηΔιαγραφήστη σχισμή του χρόνου...
εκεί που η αλήθεια και το παραμύθι συνδέονται αναπόσπαστα...
και ήταν τόσο όμορφα εκεί που κανένας μας δεν θέλησε να γυρίσει ποτέ πίσω.
Και έκτοτε κάθε πρωί εξασκούμαστε και τελικά καταφέρνουμε να πιστέψουμε 6 απίθανα πράγματα πριν πάρουμε το πρωινό μας...με τη βοήθεια μιας χαρούμενης βασίλισσας...ούτε λευκής ούτε κόκκινης! Έχει το χρώμα τ' ουρανού όταν είναι διάσπαρτος από μουσικά αστέρια...
Σ' ευχαριστούμε που μας έκανες να πιστέψουμε στ' όνειρο!
Και μην ξεχνάτε πως όπου και αν βρίσκεστε...εκεί είναι η Χώρα των Θαυμάτων!!!
παιδια χρονια πολλα!!! κυριολεκτικα σας ευχομαι για πολλα χρονια ακομα,καθε 15 του Μαι να γιορταζετε με πολλα χαμογελα αυτο το θαυμα του ταλεντου σας!!!κι να θυμαστε οτι τπτ δεν γινετε τυχεα παντα για ολα καποιος λογος υπαρχει!στην περιπτωση σας ο λογος ηταν κι θα συνεχισει να ειναι η ψυχη σας, η ςωρα των θαυματων του εαυτου σας!!!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχχχ...συγκινήθηκα..Πόσα σοφά λόγια περιέχονται σε αυτό το απόσπασμα και πόσο καταπληκτικά τα είχε αναπαράγει η θρυλική Λευκή Βασίλισσα εκείνη τη μέρα!..:)
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι..πετάξαμε Αννούλα και η πτήση δεν τελειώνει..δεν την αφήνουμε εμείς να τελειώσει..άλλωστε μας έχεις εφοδιάσει με μπόλικα καύσιμα!Ευχαριστούμε...